Δεν είμαι μόνος,όλα είναι δρόμος

Με αφορμή το τραγούδι "δρόμος" από τις ιστορικές τρύπες..και με αφορμή ότι όλοι λίγο,πολύ έχουμε νιώσει στιγμές μοναξιάς,είτε επειδή το επιλέξαμε,είτε επειδή νιώθαμε ότι όλοι μας "παράτησαν", είπα και εγώ να γράψω ένα άρθρο για την "μοναξιά"...

Καταρχάς πότε είναι ιδέα μας και πότε όχι..

Αυτό κρίνεται από τον χαρακτήρα του ατόμου..του κάθε ατόμου..όταν έναν άτομο καλός ή κακός είναι εγωιστικός χαρακτήρας,εγωκεντρικός κτλ κτλ...όταν ίσα ίσα κάποιος το αφήσει γιατί προτίμησε κάτι άλλο...άμεσος νιώθει μόνος,ψυχολογικά..όχι δεν είναι ότι "φταίει"...αλλά αυτό νιώθει..και είναι πολύ δύσκολο να το αλλάξει...αλλά συνήθως αν είναι τόσο εγωιστής λέει στο τέλος "εε και? θα περάσω καλύτερα".. αλλά μετά καταλαβαίνει ότι έκανε ολόκληρο θέμα για το τίποτα..

Όταν όμως πραγματικά..είμαι δεν είμαι εγωιστής,νιώθω ότι όλοι με παρατάνε?ότι κανείς δεν με καταλαβαίνει?..σε αυτήν την περίπτωση ίσως πρέπει να σκεφτώ πρώτα απ'όλα τα δικά μου λάθη..και μετά των άλλων..και αργά ή γρήγορα..όλα θα ξαναγίνουν καλά..υπομονή και προσπάθεια..

Τώρα για την μοναξιά που επιλέγουμε..

Ναι όλοι κάποια στιγμή θέλουμε να κάτσουμε μόνοι..ή στο σπίτι..ή έξω σε κάποιο παγκάκι..να "συζητήσουμε" με τον εαυτό μας..

Αλλά παιδιά..οκ το έχω κάνει και εγώ..αλλά ένας φίλος δίπλα σου είναι ότι καλύτερο...σε βοηθά πραγματικά..και μην το κουράζεται πολύ με τον εαυτό σας..γιατί και αυτό θέλει ένα όριο..μετά...πάμε σε άλλες κατάστασης..που και αυτές θέλουν προσπαθια για να ξεπεραστούν..

Σε αυτή τη ζωή έρχεσαι μόνος και φεύγεις μόνος..στο διάστημα όμως πρέπει να ζήσεις μαζί με άλλους..να μοιραστείς εμπιρίες..και να περάσεις μαζί τους συναισθήματα.καταστάσεις,και άλλα τόσα πολλά...

Δικιά μου η χαρά ,δικό μου το αίμα,δικός μου ο τρόμος..

Δεν είμαι μόνος ,όλα είναι δρόμος..